Nie zarejestrowano żadnych zgłoszeń w konkursie ofert na zbycie obiektu przy ul. Długi Targ 41, powszechnie określanego mianem Złota Kamienica. Cena minimalna wynosiła 22 mln zł. To było ponowne podejście do spieniężenia nieruchomości będącej własnością Uniwersytetu Morskiego w Gdyni.
„W odpowiedzi na uruchomione postępowanie przetargowe, którego data graniczna składania dokumentów przypadła na miniony czwartek (12 lutego br.), nie wpłynęła żadna propozycja” – oznajmiła dla PAP osoba reprezentująca gdyńską szkołę wyższą, dr Zuzanna Szwedek-Kwiecińska.
Dodała także, że zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi przetarg zakończył się brakiem rozstrzygnięcia i wkrótce uniwersytet zawiadomi o następnych działaniach.
Pierwszy konkurs ofert ogłoszono 20 marca zeszłego roku, a ostateczny termin składania aplikacji minął 16 czerwca zeszłego roku. Wyjściowa cena wynosiła wtedy 19,6 mln zł. Zainteresowanie kupnem wykazywała jedna firma, która wpłaciła zaliczkę w wysokości około 1,9 mln zł, jednakże zrezygnowała z planu nabycia majątku i straciła uiszczoną kwotę. Rzeczniczka uczelni nie podała do publicznej wiadomości nazwy podmiotu gospodarczego.
Drugi konkurs ofert na zbycie Złotej Kamienicy został zapowiedziany w połowie listopada zeszłego roku. Cena wywoławcza wynosiła 22 mln zł.
W obwieszczeniu zakomunikowano, że jest to przetarg otwarty na sprzedaż prawa wieczystego użytkowania parceli zabudowanej obiektem biurowo-usługowym przy ul. Długi Targ 41/42 w Gdańsku, będącej własnością Uniwersytetu Morskiego w Gdyni.
Przedmiotem transakcji było prawo wieczystego użytkowania działki o obszarze 324 m kw. oraz prawo własności gmachu o powierzchni użytkowej przekraczającej 1345 m kw. Zaliczenie wynosiło 10 procent wartości początkowej, co stanowiło ponad 2,2 mln zł.
Zbycie kamienicy jest związane z następnymi projektami inwestycyjnymi oraz modyfikacjami w strukturze uniwersytetu, w tym koncepcjami powiązanymi z budową siedziby Wydziału Informatyki, jak również wzniesieniem nowego domu studenckiego oraz dalszym rozwojem placówki.
Złota Kamienica przy Długim Targu 41, określana również jako Dom Steffensów i Dom Speimanna, od okresu średniowiecza należała do majętnych gdańskich obywateli piastujących stanowiska w miejskich organach władzy. Zakłada się, że pod koniec XV stulecia stała tu jednopiętrowa kamienica, prawdopodobnie widoczna na przedstawieniu „Grosz czynszowy" Antona Möllera. W schyłku XVI wieku jej wnętrza były kilkukrotnie wykorzystywane podczas wizyt króla Zygmunta III Wazy w Gdańsku.
W roku 1601 posiadłość nabył Johann Speimann, który w roku 1609 zlecił Abrahamowi van den Blocke wzniesienie nowej manierystycznej kamienicy z bogato zdobioną fasadą, ukończoną w roku 1618. W XVIII stuleciu w holu wstawiono dodatkowy kantorek i antresolę, a po śmierci Speimanna budowla pozostała w posiadaniu jego dziedziców. W roku 1786 przeszła w ręce rodziny Steffensów, u której pozostawała do roku 1918. Po przejęciu przez miasto została połączona z sąsiadującymi kamienicami, poddana renowacji w latach 1924–1925 i częściowo przeznaczona na kolekcje muzealne, które przepadły w czasie II wojny światowej. Zrujnowana w roku 1945, kamienica zachowała jednakże front, dzięki czemu mogła zostać zrekonstruowana, a po roku 1952 ulokowano w niej Instytut Morski.(PAP)
pm/ pad/