Płace dogoniły koszt zakupu mieszkania, choć dwa lata wstecz sytuacja była o wiele korzystniejsza.

Utrzymujące się ceny mieszkań i silna dynamika sprawiają, że nabycie mieszkania jest łatwiejsze niż dwanaście miesięcy temu – wynika z analiz Bankier.pl. Jednak sytuacja nie przedstawia się tak optymistycznie, gdy spojrzymy na dane z szerszej perspektywy. Zbadaliśmy, jak długo na własne „M” muszą zarabiać przedstawiciele różnych grup zawodowych.

Minione 12 miesięcy to okres malejącej różnicy pomiędzy średnim wynagrodzeniem a typowymi cenami transakcyjnymi mieszkań w największych miastach Polski.

W naszym opracowaniu użyliśmy uproszczonego wskaźnika prezentującego, ile comiesięcznych pensji brutto należałoby w całości zgromadzić, aby nabyć 50-metrowe mieszkanie i 35-metrową kawalerkę. Wykorzystaliśmy informacje o średnich cenach transakcyjnych mieszkań w III kw. 2024 r. udostępnione Bankier.pl przez Cenatorium oraz dane Głównego Urzędu Statystycznego o przeciętnym wynagrodzeniu brutto w poszczególnych segmentach gospodarki. Dla uproszczenia wzięliśmy pod uwagę średnie zarobki netto, czyli „na rękę”.

Nawet siedem lat mniej – ile trzeba oszczędzać na 50-metrowe mieszkanie?

Najkrócej, zgodnie z przyjętymi powyżej założeniami, by zaoszczędzić na mieszkanie potrzebują pracujący w obszarze IT. Zgodnie z danymi GUS, w listopadzie 2025 r. zarabiali oni co miesiąc przeciętnie niemal tyle, ile wynosił koszt metra kwadratowego 50-metrowego mieszkania w Warszawie.

Uwzględniając wynagrodzenie „na rękę”, w oparciu o umowę o pracę, w przeciętnej cenie transakcyjnej 50-metrowego mieszkania znajdującego się w stolicy zmieściłyby się 74 średnie pensje netto wypłacane w sektorze IT.

Dla porównania, osoby pracujące w przemyśle potrzebowałyby 114 pensji, natomiast na końcu zestawienia znaleźli się pracownicy gastronomii i hotelarstwa, w przypadku których ów wskaźnik wyniósł 157.

Wyraźne różnice można było dostrzec również pomiędzy konkretnymi miastami. Wśród największej szóstki tradycyjnie najtańsze mieszkania można było znaleźć w Łodzi. 50-metrowe lokale kosztowały tam w III kw. 2025 r. średnio 9112 zł. Pracujący w IT za średnią krajową, którzy chcieliby nabyć mieszkanie w stolicy woj. łódzkiego, potrzebowaliby 45 comiesięcznych wypłat.

Osoby pracujące w gastronomii i hotelarstwie za przeciętne wynagrodzenie, na kupno 50-metrowego mieszkania musiałyby poświęcić 95 miesięcznych pensji, czyli więcej niż pracownicy firm IT, pragnący nabyć lokal tej wielkości znajdujący się w Warszawie.

Ile trzeba pracować, aby kupić kawalerkę?

Mniej średnich pensji należy zaoszczędzić, aby stać się właścicielem 35-metrowej kawalerki. Jednakże, z uwagi na wyższe średnie transakcyjne ceny metra kwadratowego w przypadku mieszkań o powierzchni do 35 mkw., obniżka nie jest proporcjonalna.

Standardowo najtrudniej o własne „M” mają osoby zatrudnione w gastronomii. W przypadku tej branży przeciętna cena 35-metrowego mieszkania notowana w największych polskich miastach od 73 do 124 średnich miesięcznych zarobków netto.

Osoby zatrudnione w firmach z sektora IT, aby nabyć za gotówkę 35-metrową kawalerkę w stolicy województwa, potrzebowałyby od 34 do 58 średnich comiesięcznych pensji netto.

Dostępność mieszkań powiększyła się, ale bywało o wiele lepiej

Co istotne, na mieszkanie trzeba pracować krócej niż rok wcześniej, lecz jednocześnie dłużej niż dwa lata temu. Średnie zarobki najmocniej dogoniły ceny mieszkań w Gdańsku, gdzie – zależnie od sektora – liczba pensji wypłacanych „na rękę”, mieszcząca się w przeciętnej cenie transakcyjnej 50-metrowego mieszkania, zredukowała się w ciągu roku od trzech do ośmiu.

Najbardziej równomiernie pensje i ceny mieszkań wzrastały w minionym roku w Poznaniu, gdzie jedynie w przypadku transportu odnotowano zauważalny spadek wskaźnika (-4 r/r). Natomiast w budownictwie, handlu i mechanice samochodowej nie uległ on zmianie.

W perspektywie dwuletniej, sytuacja poszukujących własnego „M” najbardziej pogorszyła się w Warszawie, gdzie – w zależności od branży – liczba miesięcznych pensji potrzebnych do zakupu 50-metrowego mieszkania wzrosła od czterech do nawet dziewięciu w przypadku gastronomii.

Znacznie mniej spektakularny wzrost cen mieszkań (aczkolwiek niemały) w ciągu ostatnich dwóch lat, który odnotowano w Gdańsku, spowodował, że stolica woj. pomorskiego była jedynym z grona sześciu największych polskich miast, w którym dostępność mieszkań w perspektywie dwuletniej wzrosła.