Stopy procentowe prawdopodobnie bez zmian. Jednak rynek prognozuje wzrost.

Rada Polityki Pieniężnej na majowym zebraniu zapewneutrzyma strategię „czekania na rozwój wypadków”. Jednakże rynek ma swoje zdanie i jestprzekonany, że nadchodząca korekta poziomu stóp procentowych w NBP będzie wiązać się z ichwzrostem. Nie jest znany jednak konkretny moment, kiedy to się wydarzy.

Aktualne krótkoterminowe stawki procentowe w naszym krajusą najniższe od czterech lat. W minionych dwunastu miesiącach zostały one obniżonełącznie o 200 punktów bazowych (czyli o dwa punkty procentowe). Ostatnia redukcjastóp w Narodowym Banku Polskim miała miejsce na początku marca, a więc juppotom izraelsko-amerykańskim ataku na Iran, co ostatecznie wywołało szokinflacyjny.

Obecnie stopa referencyjna NBP wynosi 3,75% i najpewniejznajduje się już poniżej pułapu neutralnego, co powinno być interpretowane jakoprzejaw lekko stymulacyjnej polityki monetarnej. Wartość środkowa (mediana) dlareferencyjnej stopy NBP za ostatnie 26 lat wynosi bowiem 4,25%. I w opiniiwiększości analityków w bieżącym roku Rada Polityki Pieniężnej nie będzie jużpoluzowywać polityki pieniężnej. Rynkowy konsensus przewiduje utrzymanie stópnienaruszonych nie tylko podczas majowej sesji RPP, ale także najprawdopodobniejprzez pozostałą część 2026 roku.

Inflacja odwróciła trend. Czy stopy NBP za nią pójdą?

Jeszcze na początku marca Rada Polityki Pieniężnej podjęłasmiałą – i moim zdaniem błędną – decyzję oobniżeniu stóp procentowych o kolejne 25 punktów bazowych. Marcowe złagodzeniepolityki pieniężnej w Polsce całkowicie pomijało kwestię największegood niemal półwiecza wstrząsu naftowego. Już w marcu inflacja CPI osiągnęła 3% iprzekroczyła 2,5-procentoewgo cel NBP (lecz wciąż mieściła się w zakresieakceptowalnych odchyleń).

Wkwietniu inflacja konsumencka niespodziewanie wzrosła do 3,2%. W góręzaskoczyły nie tylko ceny paliw, ale również żywności, nośników energii oraz zapewneteż inflacja bazowa. A to już byłby znak, że presja inflacyjna z rynkówpaliwowych zaczęła „rozprzestrzeniać się” także na inne segmenty gospodarki. Bez wątpieniataka sytuacja już ma miejsce w przemyśle, gdzie kwietniowy PMI zasygnalizowałnajszybszy od czterech lat wzrost cen wyrobów finalnych.

– Dostrzegamy ryzyko, żew maju roczna inflacja CPI może jeszcze wzrosnąć i tymczasowo nieznacznieprzekroczyć 3,5 proc., czyli górną barierę dopuszczalnych odchyleń od celuinflacyjnego NBP (cel 2,5 proc. z symetrycznym przedziałem odchyleń ±1 pkt proc.)–uważa główny ekonomista PZU Dawid Pachucki. Równocześnie Pachuckinie przypuszcza, aby taka sytuacja zmieniła nastawienie większości członków RadyPolityki Pieniężnej. – W naszej opinii nie istnieją aktualnie mocne argumentyza zaostrzaniem polityki pieniężnej – orzekł główny ekonomista PZU.

Accepte innego zdania są uczestnicy rynku stopyprocentowej. Rentowność rządowych obligacji dwuletnich na początku maja kształtowała sięna poziomie ok. 4,60%. To co prawda nadal nieco mniej niż w marcu (gdy dochodziłado 4,81%), lecz wyraźnie więcej niż przed kryzysem w Zatoce Perskiej, kiedy tobyło 3,50%. Oznacza to, że w perspektywie następnych dwóch lat inwestorzywyceniają stopy w NBP o prawie 100 punktów bazowych wyższe od obecnych.

PKO BP

To samo sygnalizuje rynek FRA. Kontrakty FRA 9×12 implikują, żerynek przypuszcza, że za trzy kwartały trzymiesięczna stopa procentowabędzie wynosić ok. 4,55%. Oznacza to, że będzie o 80 punktów bazowych wyższa odobecnego poziomu stopy referencyjnej NBP. Co więcej, im bardziej bankierzy centralniprzysięgają, że stóp nie będą podnosić, tym bardziej rynek im nie dowierza iprzesuwa swoje prognozy w kierunku wyraźnie wyższych od obecnych kosztówkredytu.

Kto steruje stopami? Rada czy rynek?

Rada Polityki Pieniężnej może do pewnego momentu lekceważyćoczekiwania rynku i publicznie odżegnywać się od podwyżek stóp procentowych.Lecz jeśli trwający od początku marca kryzys naftowy utrzyma się w kolejnychmiesiącach, to bankierzy centralni zostaną doprowadzeni do sytuacji bez wyjścia izostaną zmuszeni podwyższyć stopy procentowe. W przeciwnym razie ryzykują nietylko starcie z rynkiem (przejawiające się wyprzedażą obligacji skarbowychiosłabieniem krajowej waluty), ale także utratą resztek wiarygodności ze stronyopinii publicznej.

Zakładam, że bieżący skład RPP będzie dążył do przeczekania idokonywania obliczeń, że cieśnina Ormuz wkrótce zostanie udrożniona. Wtedynadal dałoby się jakoś wytłumaczyć brak reakcji na wzrost inflacji CPI w okolicegórnego dopuszczalnego odchylenia od 2,5-procentowego celu inflacyjnego. Jeślijednak ropa nadal będzie kosztować ponad sto dolarów za baryłkę, a ceny olejunapędowego i benzyny wciąż będą rosły, to podwyżka stóp okaże sięnieodzowna. Jednak nawet w takim wariancie raczej nie stanie się to wcześniejniż w drugim półroczu. Chcę przypomnieć tylko, że po czerwcu Rada spotyka się napoczątku lipca, lecz już posiedzenie sierpniowe jest „niedecyzyjne”. A zatem w razieurzeczywistnienia się scenariusza inflacyjnego podwyżka stóp w NBP zapewnemożliwa byłaby dopiero na początku września.

Jak zwykle nie znamy pory czwartkowej decyzji RPP. Rada powinna uporaćsię z tym najpóźniej do 16:00, ponieważ na tę godzinę zaplanowana jest publikacjaoficjalnego obwieszczenia zawierającego motywy wcześniej podjętej decyzji.Następne spotkanie Rady Polityki Pieniężnej zaplanowane jest na 9-10 czerwca.