Język: Polski W związku z ponad 10-letnim okresem uporządkowanej likwidacji wskaźnika WIBOR, nie ma potrzeby ustanawiania jego substytutu w drodze rozporządzenia – poinformowano w komunikacie Komitetu Stabilności Finansowej dotyczącym nadzoru makroostrożnościowego (KSF-M).
„Komitet przyjął do wiadomości, że administrator wskaźników referencyjnych GPW Benchmark opublikował (w maju – PAP) komunikat dotyczący zaprzestania konstruowania stawek referencyjnych WIBID i WIBOR w procedurze uporządkowanej likwidacji od 1 stycznia 2037 roku, w tym kluczowego wskaźnika referencyjnego stopy procentowej WIBOR. Komitet podzielił stanowisko KNF, że ponad 10-letni okres uporządkowanej likwidacji wskaźnika referencyjnego WIBOR powinien być wystarczający do przeprowadzenia działań dostosowawczych, które skutecznie zredukują istniejące ekspozycje, w których ten wskaźnik stanowi punkt odniesienia, co w konsekwencji oznacza brak konieczności wyznaczania jego następcy (następców)” – czytamy.
„Do tego czasu WIBOR pozostaje wskaźnikiem referencyjnym działającym zgodnie z przepisami BMR, a proces jego tworzenia jest objęty publicznym nadzorem ze strony KNF” – dodano.
W tym kontekście KSF-M zwrócił uwagę na potrzebę właściwego wykorzystania okresu uporządkowanej likwidacji przez podmioty gospodarcze i instytucje publiczne na przygotowanie się na nadchodzące zmiany.
Komitet podziela opinię KNF, że od 1 stycznia 2027 roku nie należy zawierać umów ani oferować instrumentów finansowych, w których stosowany miałby być wskaźnik referencyjny WIBOR.
„Jednakże do 31 grudnia 2036 roku powinno być możliwe zabezpieczanie ryzyka stopy procentowej lub ryzyka płynności za pomocą odpowiednich instrumentów pochodnych” – doprecyzowano.
Przedstawiciel Ministra Finansów przyjął stanowisko Komitetu i poinformował, że w tej sytuacji nie występuje potrzeba wyznaczenia następcy (następców) w drodze rozporządzenia.
Komunikat GPW Benchmark z połowy maja oznacza zainicjowanie tzw. zdarzenia regulacyjnego – rozpoczęcie procesu uporządkowanej likwidacji wskaźnika referencyjnego.
Zgodnie z krajowymi przepisami, opinię w tej sprawie musiał przedstawić Komitet Stabilności Finansowej – na potrzeby ewentualnego wydania rozporządzenia przez Ministerstwo Finansów, określającego możliwość przymusowej konwersji wskaźnika w istniejących umowach oraz wysokość spreadu korygującego (ma on zapewnić ekonomiczną równoważność wycen wynikających z instrumentów finansowych w momencie zaprzestania tworzenia dotychczas stosowanego wskaźnika i jego zamiany na nowy w obowiązujących umowach).
Niedawno prezes Związku Banków Polskich i jednocześnie przewodniczący Narodowej Grupy Roboczej ds. reformy wskaźników referencyjnych, Tadeusz Białek, przekazał PAP Biznes, że symboliczne 10 lat dalszego „życia” WIBOR powinno stanowić okres, w którym znacząca większość instrumentów finansowych ulegnie naturalnemu wygaśnięciu. Pozwoli to uniknąć masowej konwersji umów finansowych zawierających odniesienie do WIBOR, z mocy prawa – w drodze rozporządzenia MF.
Z kolei dyrektor jednego z departamentów Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, Michał Kruszka, informował w Sejmie wcześniej w czerwcu, że skoro nie jest przewidziane prawne zastąpienie WIBOR-u nowym wskaźnikiem referencyjnym POLSTR w istniejących umowach finansowych, to spread korygujący między wskaźnikami również z mocy prawa raczej nie zostanie ustalony. (PAP Biznes)
tus/ asa/