W marcu Bank Centralny Polski kontynuował skupowanie złota i przez drugi miesiąc z rzędu zwiększał polskie zasoby kruszcowe. Jednocześnie za sprawą obniżonych cen szlachetnego metalu, rezerwy złota NBP w marcu były wycenione niżej niż w lutym.
Na koniec marca 2026 roku Bank Narodowy Polski dysponował 18,70 mln uncji złota – oznajmił polski bank centralny w publikacji comiesięcznego raportu o aktywach płynnych i pasywach rezerwowych. Wynika z tego, że stan posiadania drogocennego kruszcu w marcu powiększył się o 360 tys. uncji.
W przeliczeniu daje to 581,64 ton będących własnością NBP. To o 11,2 tony więcej niż w lutym i już o 33,2 tony więcej niż pod koniec 2025 roku. W ten sposób Bank Centralny Polski oficjalnie zatwierdził wyliczenia Bankier.pl bazujące na danych statystycznych oficjalnych rezerw aktywów rezerwowych. W tych danych nie jest ujawniana ilość, a jedynie wartość nagromadzonych rezerw złota. Nie wiemy też, po jakim kursie polski bank centralny przelicza wartość posiadanego metalu. Z tego powodu od kilku miesięcy ukazują się drobne rozbieżności pomiędzy naszymi szacunkami a danymi oficjalnymi.
Mimo to oznacza to, że NBP skorzystał z marcowej „obniżki” i tak samo jak w lutym zwiększał zasoby kruszcowe. Nie wiemy (i zapewne nigdy się nie dowiemy), po jakich cenach NBP nabywał złoto, ale według dzisiejszych cen (4814,60 USD/oz.) marcowe nabytki są warte ponad 1,73 mld dolarów. Z kolei wszystkie rezerwy złota Polski na koniec marca zostały wycenione na 85,42 mld USD, co sugerowałoby wycenę po kursie 4 567,75 USD/oz. To jednocześnie o blisko 9,5 mld USD mniej niż w lutym, kiedy to polskie złoto miało wartość rekordową – 94,9 mld dolarów. Należy zatem uwzględnić, że wszelki księgowy profit na rezerwach złota jest zmienny i zależny od notowań giełdowych.
W drodze do 700 ton złota w skarbcu. Tylko w którym?
Na koniec I kwartału 2026 roku złoto stanowiło 29,4% rezerw walutowych Polski. Jest to odrobinę mniej niż na koniec lutego, kiedy to udział ten wynosił 31% (ze względu na obniżone notowania złota w marcu). Nie zmienia to jednak faktu, że poprzedni cel w postaci 30-procentowego udziału „barbarzyńskiej relikwii” w polskich rezerwach dewizowych został już osiągnięty.
Od 20 stycznia obowiązuje nowy cel, ponieważ zarząd NBP zdecydował o powiększeniu polskich rezerw złota do poziomu 700 ton. Do urzeczywistnienia tego planu należy dokupić jeszcze 118,4 ton kruszcu. Przy takim tempie nabywania jak w lutym i marcu, cel 700 ton może zostać zrealizowany jeszcze w roku 2026.
W 2025 roku NBP był największym pojedynczym kupcem złota na świecie, dodając do swoich skarbców blisko 102 tony „barbarzyńskiej relikwii”. Rok wcześniej NBP zakupił prawie 90 ton złota, a w roku 2023 ponad 130 ton. W sumie przez ostatnie trzy lata polskie rezerwy kruszcowe zostały zatem zwiększone o 321,55 ton. W tym roku doszło do tego kolejne 31,4 ton.
Dzięki temu Polska awansowała na 12. lokatę w rankingu światowych rezerw złota (pomijając Międzynarodowy Fundusz Walutowy). Bank Centralny Polski ma już więcej kruszcu niż Europejski Bank Centralny, Wielka Brytania czy Hiszpania. W sytuacji zrealizowania celu w postaci 700 ton, ustępowalibyśmy już tylko 9 bankom centralnym świata.
Obecnie polskie złoto jest zdeponowane w krajowych skarbcach NBP, jak również w skarbcu Banku Anglii i w nowojorskim oddziale Rezerwy Federalnej. Tę ostatnią lokalizację kilka dni temu odwiedził prezes NBP Adam Glapiński, który publicznie zapewnił, że polskie złoto faktycznie się tam znajduje i że każda ze sprawdzonych sztab posiada indywidualny numer seryjny, oznaczenie próby oraz symbol rafinera. Była to pierwsza w historii sytuacja, kiedy prezes NBP osobiście dokonał inspekcji polskiego złota w Nowym Jorku.
KK