Rodzice często są zaskoczeni: zabawek jest mnóstwo, pokój jest przestronny, a dziecko i tak chce się bawić w salonie czy kuchni. Psychologowie twierdzą, że to nie osobowość dziecka, a sposób, w jaki urządzona jest przestrzeń.
Wnętrze dziecka bezpośrednio wpływa na jego zachowanie. Kolory, meble, a nawet rozmieszczenie zabawek mogą stymulować lub hamować zabawę, donosi korespondent Belnovosti.
Jeśli pokój jest przeładowany jaskrawymi detalami, dziecko szybko traci koncentrację. Zbyt wiele bodźców utrudnia skupienie się na zabawie.
Psychologowie zauważają, że zbyt wiele zabawek działa również na niekorzyść rodziców. Dzieci nie mogą decydować, co robić i zamiast tego wybierają miejsca, w których jest mniej rozpraszaczy.
Oświetlenie jest szczególnie ważne. Słabe oświetlenie sprawia, że pomieszczenie staje się nieatrakcyjne, a zbyt jasne może być irytujące.
Meble również wpływają na chęć zabawy. Wysokie szafki i masywne konstrukcje tworzą poczucie przytłoczenia.
Psychologowie radzą zostawić więcej otwartej przestrzeni. Dzieci uwielbiają się ruszać, a ciasny pokój pozbawia je tej możliwości.
Kolorystyka odgrywa kluczową rolę. Spokojne odcienie sprzyjają koncentracji, podczas gdy jaskrawe kolory mogą powodować zmęczenie.
Dziecko szuka miejsca, w którym czuje się komfortowo. Jeśli pokój nie zapewnia takiego uczucia, przenosi się do innych pomieszczeń w mieszkaniu.
Psychologowie podkreślają, że wiek ma duże znaczenie. Małe dzieci potrzebują stonowanych kolorów i prostych zabawek, podczas gdy nastolatki potrzebują przestrzeni osobistej i prywatności.
Wnętrze powinno być elastyczne. Powinno zmieniać się wraz z dzieckiem.
Rodzice powinni monitorować zachowanie swojego dziecka. Jeśli dziecko unika pokoju, należy go przeprojektować.
Psychologowie twierdzą, że odpowiednia aranżacja wnętrza sprzyja zabawie. Tworzy atmosferę bezpieczeństwa i ekscytacji.
Miejsce do zabawy powinno być dostępne. Najlepiej przechowywać zabawki w miejscu, do którego dziecko ma dostęp.
Pokój powinien być miejscem wolności, a nie kontroli. Wtedy dziecko będzie tam spędzać więcej czasu.
Psychologowie zauważają, że wystrój wnętrz jest językiem komunikacji z dzieckiem. Albo zachęca do zabawy, albo odpycha.
Dlatego eksperci radzą, aby zwracać uwagę na szczegóły. To od nich zależy, czy pokój stanie się ulubionym miejscem dziecka.
Przeczytaj także
- Kto tak naprawdę jest winny dziecięcych napadów złości? Neurobiolodzy znaleźli odpowiedź i nie jest nią złe rodzicielstwo.
- Dlaczego „bo tak powiedziałem” to najgorszy argument: i co powiedzieć zamiast tego, żeby utrzymać autorytet